W roku szkolnym 1945/46 młodzież uczyła się w 7 klasach gimnazjalnych i 2 licealnych. Obowiązywało, podobnie jak w pierwszym roku czesne i opłata na Komitet Rodzicielski. Powstała pierwsza Spółdzielnia Uczniowska. Wydawana była gazetka ścienna. Szkoła rozszerzała swoją działalność. 2 października 1945 roku podjęto decyzję o otwarciu Gimnazjum dla Dorosłych. Wiosną 1946 roku młodzież zdała pierwszą w dziejach Liceum maturę.
W 1947 roku podjęto starania o budowę internatu. Aby rozwiązać problem zakwaterowania dla uczniów, zakupiony został z funduszy Komitetu Rodzicielskiego i TBS-u duży drewniany dom letniskowy. Po przewiezieniu go na teren szkoły został rozbudowany i ocieplony, pełnił z powodzeniem rolę szkolnej bursy przez długie lata, bo aż do 1979 roku.
29 stycznia 1948 roku Rada Pedagogiczna zaaprobowała Jana Kasprowicza na patrona szkoły. Zmianie uległa nazwa placówki. Liceum nazywa się Państwową Szkołą Ogólnokształcącą Stopnia Licealnego w Mrozach.
W roku szkolnym 1949/50 szkoła pracowała w trudnych warunkach. Klasy liczyły ponad 40 uczniów (nawet 53). Nauka odbywała się na dwie zmiany. Szkoła organizowała wycieczki – do Warszawy, Białowieży, Kazimierza Dolnego.
W roku szkolnym 1955/56 zdecydowanie poprawiły się warunki pracy. W roku Mickiewiczowskim szkoła otrzymała do użytku nowy gmach. Po raz trzeci powrócił problem patrona szkoły. W końcu wybór padł na Adama Mickiewicza. 23 maja 1956 roku Rada Pedagogiczna zwróciła się do władz oświatowych z prośba o nadanie szkole imienia Adama Mickiewicza.
W listopadzie 1956 roku doszło do drastycznego incydentu – uczniowie wyrzucili przez okno portret Rokossowskiego i zniszczyli portrety innych dostojników państwowych. Został rozwiązany ZMP. Religia w tym czasie była przedmiotem, na który młodzież mogła dobrowolnie uczęszczać po pisemnej deklaracji rodziców. Rada Pedagogiczna w dalszym ciągu dyskutowała problem szatni szkolnej. W 1958 roku przy Liceum powstało Sezonowe Schronisko Młodzieżowe.
Liceum w Mrozach włączyło się w obchody Tysiąclecia Państwa Polskiego. Z okazji millenium uczniowie i pracownicy szkoły sadzili drzewa owocowe, lipy i żywopłot wokół szkoły. Rozpoczęto budowę boiska szkolnego. Lekcje języka polskiego, historii i geografii przepojone były treściami dotyczącymi tysiąclecia istnienia państwa polskiego. W szkole zaczęło działać kółko dramatyczne.
Rok szkolny 1961/62 charakteryzował się obowiązującą laicyzacją szkoły i wychowaniem w duchu socjalizmu. Liczba uczniów wzrosła do 347. Szkoła kładła duży nacisk na działalność organizacji młodzieżowych, urządzano wycieczki do zakładów pracy i zacieśniano więzi ze środowiskiem. Nauczyciele i uczniowie włączyli się do akcji „Tysiąc szkół na Tysiąclecie”, zbierane były składki na budowę szkół. Wszyscy nauczyciele należeli do Towarzystwa Przyjaciół Ziem Zachodnich.
W kolejnym roku liczba uczniów wzrosła, w szkole uczyło się 369 osób. Organizacją wiodącą był ZMS, ale aktywnie działało Koło Krajoznawczo-Turystyczne i szkolny chór zorganizowany przez Zygmunta Arcyza. Zakończyły się prace przy boisku szkolnym i poprawiła się baza materialna szkoły. Poszerzył się kontakt młodzieży z kulturą, do Liceum zaczął przyjeżdżać z koncertami niewidomy śpiewak – Ryszard Gruszczyński.
W dniach 17-18 października 1964 roku z okazji 20-lecia istnienia szkoły odbył się zjazd absolwentów. W tym roku w szkole liczba uczniów wzrosła do 475, aktywnie działały organizacje szkolne, a zakończona przez władze kuratoryjne wizytacja szkoły zakończyła się pomyślnie – szkoła otrzymała ocenę bardzo dobrą. Szkoła otrzymała jeszcze jedno wyróżnienie – lodowisko szkolne uznane zostało za najlepsze w powiecie mińskim.
Początek lat siedemdziesiątych przyniósł podział roku szkolnego na 3 semestry (w poprzednich latach rok szkolny dzielił się na 4 okresy). W kolejnym roku szkolnym zaszły następne zmiany – rok szkolny dzielił się już tylko na dwa semestry. W latach siedemdziesiątych wzbogacono ceremoniał szkolny. W 1977 roku szkoła otrzymała sztandar, powstał hymn szkoły napisany przez panią Wandę Rudkową (słowa) i pana Zygmunta Arcyza (muzyka).
Wprowadzono zwyczaj składania przez uczniów klas pierwszych uroczystego ślubowania, natomiast odchodzący w świat absolwenci składali przyrzeczenie maturzystów.
W tym czasie Liceum Ogólnokształcące działało w ramach Zbiorczej Szkoły Gminnej w Mrozach, która była jednostką prowadzącą szkołę. Na przełomie lat 70-tych i 80-tych władze oświatowe i polityczne podjęły próbę przeprofilowania szkoły, tworząc ciąg klas Liceum Rolniczego (w latach 1978-1986), które wygasło w związku z przeobrażeniami gospodarczymi i społecznymi w naszym kraju.
Szczególnie trudnym dla szkoły okresem były lata 90-te, kiedy obowiązywał wprowadzony przez Kuratorium Oświaty tzw. program oszczędnościowy, który polegał na drastycznym ograniczeniu środków finansowych przeznaczonych na funkcjonowanie placówek oświatowych. Mimo tych trudności, ówczesna dyrektor szkoły pani Henryka Wróblewska pozyskiwała środki pozabudżetowe.
Zwrotnym i bardzo ważnym momentem w dziejach szkoły był rok 1999, kiedy to na mocy porozumienia Starosty Mińskiego i Wójta Gminy Mrozy na bazie Liceum Ogólnokształcącego w Mrozach utworzono Zespół Szkół Publicznych – Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące w Mrozach. Organem prowadzącym dla Zespołu stał się Wójt Gminy Mrozy. W szkole zaszło wiele zmian. Przede wszystkim radykalnie poprawiła się sytuacja finansowa, nowy organ prowadzący zainwestował duże środki w poprawę bazy materialnej szkoły. Zaszły zmiany w strukturze i organizacji szkoły.
W pierwszych latach po reformie w Zespole Szkół przeważały klasy licealne, w miarę upływu czasu proporcje te zaczęły się zmieniać na korzyść gimnazjum. W takim kształcie szkoła funkcjonuje obecnie.
W 2004 roku odbyła się ceremonia nadania Zespołowi Szkół w Mrozach nowego sztandaru oraz imienia Adama Mickiewicza, z którym dotychczas utożsamiało się jedynie Liceum. Zespół odziedziczył także tradycję, wypracowaną przez Liceum Ogólnokształcące, między innymi ceremoniał szkoły oraz hymn szkoły, który towarzyszy kolejnym pokoleniom w czasie ważnych uroczystości.